Viser arkivet for stikkord luster

Bør greia ut samanslåing

Årsmøtet i Leikanger Arbeidarparti vil leggja arbeidet med å greia ut konsekvensane av ei kommunesamanslåing med Sogndal på is. Sidan Senterpartiet i Leikanger alt under i valkampen i fjor gjorde det klart at dei meiner det same, er det fleirtal for å stoppa opp dette arbeidet i det nye kommunestyret i Leikanger.

Det kanskje mest oppsiktsvekkjande i denne saka, er grunngjevinga for at eit samrøystes årsmøte i Leikanger Ap, vil leggja utgreiinga på is. Dei meiner at denne saka ikkje er moden for ei utgreiing enno.

Dersom ikkje tida er moden for ei utgreiing av ei samanslåing av Sogndal og Leikanger no, så blir ho aldri det. Då er det snarare manglande vilje enn modning det handlar om. Etter vårt skjøn er denne saka overmoden for ei skikkeleg og grundig utgreiing, og det har ho vore i mange år. Og spesielt etter at tunnelane i Stedjeberget og gjennom Fatla kom på plass.

Me har for så vidt stor sans for at Leikanger Ap meiner at ei samanslåing av berre Sogndal og Leikanger blir for puslete. Ifølgje partileiar Jan Håkon Odd ser årsmøtet føre seg ei større kommunesamanslåing på nordsida. Lokallaget meiner at ei samanslåing av Sogndal, Leikanger og Luster ei minimumsløysing.

Dette er me samde med lokallaget i, og det har me teke til orde for tidlegare, ved fleire høve. Ein samanslått storkommune av desse tre vil få stor tyngde, på alle måtar. Men me er redd for at dette ligg eit godt stykke inn i framtida. Og me trur ikkje at det er lurt å venta med å greia ut den mest openberre samanslåinga i heile fylket, Sogndal og Leikanger, medan ei ventar på lustringane.

Det einaste som truleg vil setja skikkeleg fart i den prosessen, er ei samanslåing med tvang der Stortinget fortel kvar kommuneskapet skal stå, rett og slett. Det er heilt utenkjeleg at ei raudgrøn regjering vil gå inn for tvangssamanslåing av kommunar, i alle fall så lenge Senterpartiet sit i regjeringa. Men skulle Erna Solberg & Co ta over styringa kan det bli heilt andre tonar.

Det kan vera at Leikanger Ap ser føre seg eit regjeringsskifte etter Stortingsvalet i 2013, og at det er konsekvensane av eit slikt regjeringsskifte dei vil bu seg på. Me tykkjer det er ei alt for defensiv haldning og oppmodar både sogndøler og systrendingar til å gjennomføra denne utgreiinga. Då legg dei premissane sjølve.

Og så får det koma som ein stor pluss om lustringane skulle vakna.

Seksjoner

Min side

Sider

Kontrollpanel

Storveges på Skjolden

Leiaren er skriven av redaktør Jan Inge Fardal.

I desse finanskrisetider er det nesten som ein må klypa seg i armen over Oddvar Røysi si satsing på Skjolden. Rett nok har investoren og eigedomsmagnaten, som er busett ved Hønefoss, både sagt og lova at han skal byggja ut Skjolden til noko heilt ekstra. Prata kan mange gjera, men Røysi har for lengst dokumentert at han gjer mykje meir enn å prata. For utviklinga i indste delen av Luster kommune er ein slik investor meir enn gull verd.

Men at dette skjer no i 2009, at det skal investerast i alt over 130 millionar kroner på eit reiselivsanlegg på Skjolden dette året, er likevel nesten ikkje til å tru. Faktum er at Skjolden – når Skjolden Brygge del 2, cruisekaien og servicebygget for cruisetrafikken – står ferdig, så vil den vesle bygda ha det største overnattingsanlegget i heile kommunen. Skjolden Brygge vil samla ha over 200 sengeplassar, og i løpet av få år vil heile området innsida av den gamle Hydrokaia med eit kaihus som stod til nedfalls, bli forandra til eit spennande reiselivsprosjekt, ikkje berre kloss i, men delvis ute i sjølve fjorden.

Me skal utan vidare vedgå at me var skeptiske til cruisekai-planane frå Oddvar Røysi første gongen dei var lanserte. Og framleis kan det sikkert vera grunn til å lura på om Skjolden er stort nok til å ta i mot ein cruisetrafikk av det omgang som er tenkt. Men vår skepsis er betydeleg redusert etter kvart som me har registrert Røysi si store handlekraft og ikkje minst evne til å setja planane han har ut i livet.

Og det kan jo vera slik at Røysi si satsing på cruisekai på Skjolden, i eit lengre tidsperspektiv, kan visa seg å vera genial. Som til dømes dersom ein nye stamveg mellom Bergen og Trondheim blir plassar gjennom Sognefjellet på eitt eller anna vis. Skjolden er uansett ved inngangsporten til Jotunheimen som sikkert kan gjerast like attraktiv å vitja som ein tur med Flåmsbana. Det er ikkje så mange år sidan folk ville ha ledd om du hadde påstått at Flåm skulle ha så mange cruisebåtanløp som i dag.

Men dette er eventuelt på lang sikt. På kort sikt betyr Røysi si satsing på Skjolden både arbeidsplassar, auka aktivitet og dermed større tru på framtida. Me er sjølvsagt klar over at Røysi satsar på Skjolden fordi han har røtene sine i denne regionen, det var på Skjolden han gjekk barneskulen. Men slett ikkje berre difor. Han har neppe bygd opp sitt eigedomsimperium på nostalgi og behov for å hjelpa lokalsamfunn åleine. Han satsar sjølvsagt først og fremst for å tena meir pengar.

For ei bygd som Skjolden er det storveges og ringverknadene gjer framtidsutsiktene langt lysare enn dei elles ville ha vore.

Lagnadstid for badeland

Leiaren er skriven av redaktør Jan Inge Fardal.

Etter meir enn seks år i bakhovudet til folkevalde i Luster, nærmar det seg ei avklaring på om planane for det gigantiske badeanlegget i Gaupne vil bli realisert eller ikkje. Det er framleis nokre veker fram til realitetshandsaming, men politikarane vil koma eit stykke vidare når Asplan Viak legg fram sine vurderingar av prosjektet i forkant av kommunestyret i morgon. Det knyter seg spaning til kva kostnadskalkylar som vil koma på bordet.

Det er på høg tid at planane om eit badeanlegg i Gaupne blir henta ned frå lufta og konkretisert på ein måte som dei folkevalde kan ta stilling til. Sidan planane vart realisert første gongen i 2003 har kostnadene esa kraftig ut. Og framleis er det altså høgst uvisst kva prislappen til sjuande og sist vil bli. Hausten 2003 var det snakk om eit badeanlegg til rundt 40 millionar kroner, no – i 2009 – er det fleire som fryktar at den endelege prislappen vil verta nærmare 100 millionar kroner.

Heilt frå starten er det krefter i Gaupne, med arbeidarlaget i front, som har vore dei fremste drivkreftene for eit badeland. Det har vore eit bra trykk frå fleire lag og organisasjonar i kommunesenteret for å få realisert dei store planane. Årsmøtet i Gaupne bygdelag i fjor til dømes, forlanga at badelandet til 60 millionar vert realisert innan 2011. Kva viss prislappen er 100 millionar?

I kommunestyret er det berre Frp og V sine grupper som har vore skeptiske. Under handsaminga av 09-budsjettet vart Venstre ståande åleine bak sitt framlegg om å kutta planane om eit badeland og heller satsa på eit symjebasseng. Frp ville då venta til planane kjem på bordet før dei seier nei.

Det er ingen tvil om at badelandplanane er meir kontroversielle i dei andre politiske partia enn det som har kome til overflata så langt. Når saka kjem på kommunestyret sitt bord i april er det duka for eit politisk slag langs dei gamle kommunegrensene og på tvers av partia vil me tru.

Me tvilar sterkt på om Per Tang frå Hafslo får noko gjennomslag for sitt utspel om å plassera eit badeland på Heggmyrane, men utspelet i Sogn Avis i går er eit godt bilete på kva som rører seg i bygdene utanfor kommunesenteret når det no dreg seg mot ei avgjerd.

Har Luster kommune nok folk til forsvara ei så gigantisk investering?

Alt i oktober 2005 stilte førstelektor Johannes Idsø ved HSF spørsmål om det kan vera liv laga med eitt badeland i Sogn, den gongen var det planar om tre. Hans reknestykke den gongen viste at så mange som 1250 personar måtte vera villige til å betala meir enn 6000 kroner i året for å bada to gonger i veka for at ei slik investering kunne forsvarast.

Det hastar for Harastølen

Leiaren er skriven av redaktør Jan Inge Fardal.

Sogn Avis har den siste tida sett fokus på situasjonen for Harastølen som – mildt sagt – er utfordrande og det på mange måtar. Det har vore uendeleg mykje att og fram om framtida til dette unike anlegget dei siste åra. Det einaste som har vore og er heilt sikkert er at anlegget forfell. Den siste tida har forfallet skote fart. No er situasjonen for lengst vorte prekær.

Bygdefolket krev handling.

Det kan ikkje vera særleg stor tvil om at bygdefolket sitt krav om ei snarleg avklaring på kva som skal skje med den nedslitne taubana og bygget nede ved riksvegen er både legitimt og rettkome. Så langt har bygdefolket sett svært lite til konkrete planar om kva som skal skje med det tidlegare så spektakulære anlegget. No står det til forfalls og stor irritasjon.

Det som skapar størst irritasjon er sjølvsagt det gamle taubanebygget som står kloss i riksvegen. Det er liten tvil om at dette er eit historisk landemerke for folk som køyrer gjennom Luster og for dei fastbuande. Men så lenge det ikkje er anna enn forfall som pregar bygget vil folk flest også irritera seg over at det står der det står. Det er vanskeleg å få aksept for at det er viktig å bevara eit minneverdig bygg på denne tomta dersom det ikkje skjer noko med vedlikehaldet.

Samstundes er det ei nesten umogeleg oppgåve å bygga ein gangveg forbi denne flaskehalsen utan å riva eller flytta bygget. Me har forståing for dei som argumenterer for at bygget er så viktig at det bør vernast, men då er det ein soleklar føresetnad at det snarast mogeleg skjer noko med vedlikehaldet. Eit bygg som står slik til forfalls forsvarar ikkje ein status som verdt å ta vare på.

Endå verre er situasjonen for sjølve hovudbygget på Harastølen. Her er akselererer forfallet og den siste tida er det meldt om fleire tilfelle av hærverk og det politiet karakteriserer som uønskt aktivitet i bygget. Det er liten grunn til å rekna med at dette hærverket vil opphøyra om det ikkje skjer noko.

Sist dagens eigarar Harastølen AS (Tinfos AS) hevda die hadde seriøse planar om oppussing av den stor bygningsmassen, var det kalkulert med 150 millionar kroner i kostnader. Det er fint lite som tyder på at nokon er i nærleiken av å realisera slike planar og kostnadskalkylen aukar for kvar dag som går. Investor Oddvar Røysi trur på spøkelsesturisme i det tidlegare sanatoriet. Kanskje er det ein bra idé, men neppe nok til å stagga utolmodige bygdefolk.

Dei forlanger at eigaren gjer noko med bygningsmasse og taubane snarast. Det er eit krav som har vår heile og fulle støtte. Og det hastar!