Viser arkivet for stikkord reiseliv

Storveges på Skjolden

Leiaren er skriven av redaktør Jan Inge Fardal.

I desse finanskrisetider er det nesten som ein må klypa seg i armen over Oddvar Røysi si satsing på Skjolden. Rett nok har investoren og eigedomsmagnaten, som er busett ved Hønefoss, både sagt og lova at han skal byggja ut Skjolden til noko heilt ekstra. Prata kan mange gjera, men Røysi har for lengst dokumentert at han gjer mykje meir enn å prata. For utviklinga i indste delen av Luster kommune er ein slik investor meir enn gull verd.

Men at dette skjer no i 2009, at det skal investerast i alt over 130 millionar kroner på eit reiselivsanlegg på Skjolden dette året, er likevel nesten ikkje til å tru. Faktum er at Skjolden – når Skjolden Brygge del 2, cruisekaien og servicebygget for cruisetrafikken – står ferdig, så vil den vesle bygda ha det største overnattingsanlegget i heile kommunen. Skjolden Brygge vil samla ha over 200 sengeplassar, og i løpet av få år vil heile området innsida av den gamle Hydrokaia med eit kaihus som stod til nedfalls, bli forandra til eit spennande reiselivsprosjekt, ikkje berre kloss i, men delvis ute i sjølve fjorden.

Me skal utan vidare vedgå at me var skeptiske til cruisekai-planane frå Oddvar Røysi første gongen dei var lanserte. Og framleis kan det sikkert vera grunn til å lura på om Skjolden er stort nok til å ta i mot ein cruisetrafikk av det omgang som er tenkt. Men vår skepsis er betydeleg redusert etter kvart som me har registrert Røysi si store handlekraft og ikkje minst evne til å setja planane han har ut i livet.

Og det kan jo vera slik at Røysi si satsing på cruisekai på Skjolden, i eit lengre tidsperspektiv, kan visa seg å vera genial. Som til dømes dersom ein nye stamveg mellom Bergen og Trondheim blir plassar gjennom Sognefjellet på eitt eller anna vis. Skjolden er uansett ved inngangsporten til Jotunheimen som sikkert kan gjerast like attraktiv å vitja som ein tur med Flåmsbana. Det er ikkje så mange år sidan folk ville ha ledd om du hadde påstått at Flåm skulle ha så mange cruisebåtanløp som i dag.

Men dette er eventuelt på lang sikt. På kort sikt betyr Røysi si satsing på Skjolden både arbeidsplassar, auka aktivitet og dermed større tru på framtida. Me er sjølvsagt klar over at Røysi satsar på Skjolden fordi han har røtene sine i denne regionen, det var på Skjolden han gjekk barneskulen. Men slett ikkje berre difor. Han har neppe bygd opp sitt eigedomsimperium på nostalgi og behov for å hjelpa lokalsamfunn åleine. Han satsar sjølvsagt først og fremst for å tena meir pengar.

For ei bygd som Skjolden er det storveges og ringverknadene gjer framtidsutsiktene langt lysare enn dei elles ville ha vore.

Endeleg samla rundt fjorden

Leiaren er skriven av redaktør Jan Inge Fardal.

Under Sogn regionråd sitt møte på Bestebakken på Hafslo tidlegare i vinter vart våre lokalt folkevalde oppmoda til å sjå på fjorden som ein felles ressurs, ikkje som eit hinder for kommunikasjon. Fjorden er – historisk sett – sjølve kommunikasjonen vår. Det er fjorden vår – den lengste i verda (der det er busett folk) – folk flest rundt omkring i verda først tenkjer på når nokon seier «Norway».

Ufatteleg nok har me i sogneregionen utvikla eit rimeleg suksessfylt reiseliv, på trass av at dei aktørane som driv i denne bransjen ikkje på noko vis har vore flinke til å samarbeida om korleis denne eigentlege kommunikasjonsåra mellom oss skal og bør nyttast. Fjorden har, lokalt, vore meir opplevd som eit stengsel – medan nesten alle som kjem hit, kjem nettopp på grunn av den.

No har reiselivet i Sogn, i alle fall frå det me kallar midtre Sogn og innover, omsider innsett at dei må samarbeida på tvers av fjorden og kommunegrenser og eventuelle andre stengsler som måtte vera. Målet for eit nytt og stort samarbeidsprosjekt som er lansert, er å skapa eit utvida turisttilbod på fjorden. Eit tilbod av eit omfang og format slik at det på sikt kan betala seg sjølv.

Dette er strålande tankar og etter vårt skjønn den beste av alle måtar å vidareutvikla reiselivstilbodet på og ved verdas vakraste fjord på. Det avgjerande er sjølvsagt at ein klarar å løfta tilbodet på fjorden til å bli så bra at det kan stå på eigne bein, vera økonomisk sjølvberga så og seia. Eit slikt tilbod kan ikkje gjerast avhengig av årlege tilskot. Og det handlar om å utvida sesongen. Det må vera fullt tilgjengelege tilbod for turistar både på fjorden og på land i alle fall frå mai og ut heile september.

Ulike aktørar har i vinter jobba iherdig med å skaffa materiell og midla til å sikra eit bra rutetilbod på fjorden også i skuldersesongane. Dette skal dei ha lukkast med og det er eit bra steg på vegen.

Men det må meir til og i ein oppstartingsfase trengst det økonomisk draghjelp av stort format. Samarbeidsprosjektet gjer no ein freistnad på å skaffa seg tilgang til den rimeleg velfylte kassen til Nasjonale Turistvegar. Det er ein fornuftig og logisk tankegang. Sjølvsagt må også sjølve fjorden inn som ein del av dei Nasjonale turistvegane, det er jo fjorden som bind vegane saman.

Dersom det finst midlar til å byggja eit skaberakkel av eit betongteppe på utsikta av Gaularfjellsvegen, må det finnast midlar til å løfta fjordtilbodet fleirfoldige hakk. Me ynskjer dei samarbeidande reiselivsaktørane lukke til med sitt svært viktige oppdrag.